Drijfveer van de mensheid.

De werkgroep van vorige week was er een met veel discussies en meningsverschillen. Enigszins voorspelbaar, want het onderwerp was controversieel. Veel mensen zien de technologie als normaal. Het is overal om ons heen en we zijn steeds minder verbaasd als er weer eens nieuwe technologie op de markt verschijnt. Opvallend is dat we ook amper stil staan bij de veranderingen die het met zich mee brengt. Het is toch vanzelfsprekend dat we gemiddeld drie uur per dag achter de computer zitten en overal bereikbaar zijn?

Gelukkig zijn er ook mensen die de technologie nader bekijken en de dagelijkse veranderingen in de maatschappij belichten. Ontelbaar veel zijn er! Het is uiteraard veel interessanter om ons af te vragen wat nou de drijfveer is achter al die veranderingen. Is het de techniek? Zijn wij sinds de opkomst van het wiel, de gloeilamp en internet dichterbij ons uiteindelijke doel gekomen? Of is het ons streven naar gemak dat de mens uit de boom heeft geleid zodat wij onze handen nog efficiënter konden gebruiken ter bevordering van de techniek? Als je het mij vraagt, (en dat was ook de conclusie tijdens de werkgroep) is het streven naar gemak de drijfveer achter verandering. Alles kan makkelijker en we zijn altijd instaat geweest om net even comfortabeler te leven dan onze voorouders. Wie stil zit, gaat achteruit. En als de mensheid niet mee evolueert met tijd zullen onze overlevingskansen steeds kleiner worden. Door ons streven naar vooruitgang ontwikkelt de techniek zich enorm snel. Elke nieuwe technologie draagt op zijn beurt weer bij aan de veranderingen in de samenleving.

Xavier Halfhide

Freedom of speech! (undo)

Het was erg moeilijk te begrijpen of de schrijver nu op vrijheid van meninguiting of de invloed van media op onderwerpen die nogal gevoelig liggen bij zekere doelgroepen.

Echter heeft de schrijver voor beide onderwerpen erg sterke punten en ik vond het erg leuk om te lezen dat hij de moslim religie er zo goed in verwerkte. Ik ben het 100% met hem eens dat de angst voor de moslimreligie steeds meer toeneemt en dat artiesten hier juist zo radicaal over moeten zijn.

Ik vind het ronduit belachelijk dat mensen geen satiren mogen maken over Mohammed of zijn naam mogen gebruiken in een grap. Dat het hun religie is, dat is aan hen maar als er een grap over het christendom wordt gemaakt lachen zij net zo hard mee.

En zeker heeft de schrijver een goed punt als het neerkomt op de invloed van de nieuwe media-hypes.  Informatie is niet meer in de doofpot te stoppen, zodra er ook maar iets bekend wordt zal het vuurtje rondgaan. En hoe langer dit rondgaat hoe groter het vuur wordt.

Verder haalt de schrijver nog het “Global village effect” naar voren, de gehele wereld staat met elkaar in verband en niets is meer onmogelijk op deze wereld. Echter heb ik hier al meerdere artikelen over gelezen. Nog altijd even interessant maar niet interessant genoeg in opzichte van de andere punten.

Ikzelf vind dat censuur nooit zal mogen gebeuren als het neerkomt op vrijheid van meningsuiting en niet direct persoonlijke aanvallen op privacy.

 

Steven de Groot

Richard de Boer

Het is weer dinsdag en weer tijd voor de weekelijkse cultuur en media hoorcollege. Deze werd echter niet gegeven door Theo, maar door Richard de Boer. Richard vertelde over de veiligheid en de RFID ontwikkelingen die over het algemeen best interessant zijn (de mogelijkheden daarvan). De manier waarop Richard het vertelde was best interessant te noemen, in het begin tenminste. Zoals gewoonlijk hield ik mij ook weer bezig met iets anders. Komt dat door mezelf of de manier waarop hoorcolleges gehouden worden.  Zijn professionaliteit kwam naar voren door dat hij wel op een interessante manier vertelde over de mogelijkheden voor bepaalde instanties en de samenlevening en de impact van RFID en veiligheid. Je merkt direct wanneer iemand veel van iets afweet en dat was dus Richard wel. We zijn eigenlijk nooit veilig genoeg en dat kon ik dus ook halen uit zijn woorden. Er kunnen altijd wat problemen ontstaan die we op dat moment niet konden vermijden. Veel mensen hebben dan ook problemen met veiligheid, in die zin dat ze niet willen participeren op het gebied van veiligheid. We blijven soms maar klagen.

Geschreven door Julian-W

Das Net

Mensen creëren hun eigen media om hun gedachtegoed onder de aandacht te brengen.

Door een specifiek gedachtegoed in een andere context te plaatsen, kan er een nieuw gedachtegoed, idee of oplossing opbloeien. Indien de oplossing creatief en innoverend genoeg is, kan de mensheid als collectief meer in haar behoefte worden voorzien.

Wanneer de `orginele` zender ook voordeel kan halen uit de herschikking van het idee of gedachtegoed, zal je die niet horen klagen. Neem bijvoorbeeld de muziekanten die voor de fonograaf ( machine om geluid op te nemen en weer af te spelen) bekend waren. Voordat ze door hadden dat je geld kon verdienen met de royalty`s, waren ze vel tegen de fonograaf. Tegenwoordig is het opnemen van een track niet weg te denken voor een artiest. Hoe kan je anders jouw belangrijke boodschap internationaal overbrengen?

De huidige muziekindustrie heeft meerdere media tot haar beschikking om muziek te verspreiden. Televisie, radio en internet zijn overspoeld met supersterren die vanaf de opname tot en met de verkoop optimaal gebruik maken van de technologie. Iedere ster met zijn of haar eigen muziekstroom, gedachtegoed en stijl. Drie muziekstromen trekken echter wel onze aandacht; Reggea, hiphop en dansmuziek. Deze scenes wisten een nieuwe soort van piraterij optimaal te exploiteren; Het Remixen! Dankzij deze drie scenes hebben talloze andere stromingen en ondernemingen het remixen overgenomen. Toen de wereld er voor het eerst kennis van nam,werd de remix gezien als een radicaal en nieuw geluid. Maar je zou het zelfs een radicaal nieuwe taal kunnen noemen. Want de remix is niets minder dan een nieuw communicatiemiddel, een nieuwe manier om jouw gedachtegoed over te brengen. In wezen is de remix een creatief mentaal proces. Het vraagt maar één ding van je: dat je op een andere manier naar dingen kijkt. Albert Einstein zei ooit: ‘Je kunt een probleem nooit oplossen met behulp van dezelfde denkwijze die dat probleem in het leven geroepen heeft.’

Soms is het noodzakelijk om verschillende media te koppelen om zo tot een `ureka` moment te komen. Het creatieve innovatieproces gaat om je perceptie van iets bijstelen en openstaan voor andere elementen en invloeden. Daarbij moet je de brokstukken van het verleden kunnen zien als bouwstenen voor de toekomst.

Piraterij creëert nieuwe oplossingen voor de mensheid. Op welk net zouden we surfen als de Amerikanen de computer (Duitse fysicus Konrad Zuse maakten de eerste computer, de Z1) niet hadden gebruikt om het internet te vormen ? Das Net wellicht? Nelson George zei in Hip Hop America dat remix (een vorm van piraterij) ‘vragen oproept over de betekenis van creativiteit en originaliteit. het verandert de verhouding tussen het verleden en het heden. Want wat is nog het verleden?’ beter gezegd; wat is nog origineel? Inderdaad, dat is lastig te beantwoorden. De titel `origineel` gaat immers bijna altijd naar de succesvolste Piraat.

Xavier Halfhide

Free van Chris Anderson

Chris Anderson vertelt ongeveer hetzelfde verhaal als Andrew Keen alleen dan van de andere kant. Anderson vertelt dat de muziek industrie die we nu kennen al free is. Maar wat Anderson er bij toevoegt is dat het juist goed is. De markt is vele male groter geworden en er wordt ontzettend veel omzet gemaakt door merchandising en optredens. Free hoeft volgens Chris Anderson niet slecht te zijn. Je kunt namelijk prima concurreren tegen free. Anderson geeft een voorbeeld dat Microsoft het Windows software gratis weg gaf aan de Chinese piraten. Op deze manier bereide Windows de opgroeiende Chinese markt voor op het Windows besturingssysteem.
Ik ben blij dat ik de stukken en video’s van Chris Anderson heb gelezen/bekeken. Andrew Keen hield zich vast aan het verleden en kon vanwege zijn liefde voor the Beatles niet de positieve kanten zien van het web 2.0 of anders gezegd free. Gelukkig zijn er genoeg positieve kanten. Er zijn opties dat een product zowel gratis als betaald verkocht kan worden. Bijvoorbeeld kun je online gratis spellen spelen maar kun je speciale extras kopen. Ook verteld Anderson dat deze opties een voorbeeld kunnen zijn voor andere bedrijven. Free kun je gebruiken als een marketing tool of om een groter marktaandeel te krijgen. De conclusie is dat free wint en daar ben ik het helemaal mee eens. Chris Anderson heeft gelijk en Andrew Keen heeft ongelijk. Het lijkt mij sowieso beter om de toekomst te omarmen en kijken wat de mogelijkheden zijn in plaats van het opnoemen van de lelijkheid ervan. Maar dat Keen het lelijk vindt dat beïnvloed mijn mening gelukkig niet. Ik ben dol op web 2.0 en Chris Anderson’s free.

Oscar de Bos

Freeeeeeeeeeeeeeeee!

Het was weer de woensdag. De woensdag van onze werkgroep Cultuur en Media. Onderweg naar school lees ik nog mijn dagelijkse dosis Spits. Ook nog gratis, maar zorgt voor vermaak en bezigheid in de bus. Onderweg naar het Casa gebouw denk ik na over mijn discours en dat is dus: “Waarom al die mensen geloven wat de media zegt”, grof gezegd natuurlijk, want ik moet het nog juist gaan verwoorden en omschrijven. Terwijl ik loop denk ik dan aan mezelf die alles zit te geloven wat in die gratis Spits staat. Al die commercials die ik net gelezen had slaan toch op niets (de meeste van ze dan). Zoals verwacht begint de les weer met een vragen ronde over het huiswerk van de vorige week en een nogal saaie discussie over een onderwerp. Tja, niet iedereen vind een bepaald onderwerp even spannend. Op den duur vond ik het best wel interessant om te horen wat de impact van games zijn op de samenleving. ZO zien we dus ook dat men ook gelooft in de games (hehe, de Wii Fit). “ja, je valt af ervan”, Ja echt??:-)  Wat ook interessant was, is de discussie over het heel hyves gebeuren en het “vrienden zijn” kwestie daarvan. Zoals ik al in een eerdere blog aangaf; Virtuele vriendschappen komen meer tot stand dan persoonlijke vriendschappen, maar een risico blijft dus nog steeds datgene wat achter het scherm is (de persoon zelf). Iedereen heeft een andere persoonlijkheid of uitdrukking online. Je leert de persoon dus pas ook kennen als je echt persoonlijke vrienden met hem of haar bent. Dus niet omdat je 1000hyves vrienden hebt, dan ben je super populair of heb je heel veel vrienden. Vrienden online=gewoon CONTACTS!

Mijn titel voor deze week is Free. Moet media nou echt gratis gepubliceerd worden? Mijn antwoord hierop is: Het mag, maar het hoeft niet. Waarom mag het wel? Dat is heel simpel, omdat de controle over het gratis downloaden en/of publiceren zeer slecht is. Niemand controleert de illegale downloads of media publiciteit. Tja, look on the brightside, voor ons (studenten) is dit zeer handig. Alles is one-click away en zo zal het voorlopig ook nog blijven. Maar niet alle (gratis) media is kwalitatief goed. Doordat veel gratis is, is er dan ook geen financiele inkomst voor diegene die het juist verdient. De populariteit kan stijgen maar dat is allemaal bijzaak vind ik. Je maakt een product en daarvoor zou je in principe ook moeten verdienen. Als alles gratis is, zal er ook steeds minder gepubliceert worden. Dat dingen nu gratis voor ons zijn, zorgt ervoor dat er geen belemmering voor ons is; voorlopig zeker niet.

En ik ga nu zeker geen geld uitgeven om een youtube filmpje te embedden op mijn hyves. Absoluut niet!

Geschreven door Julian-W

How low should we go!

Chris Anderson komt  met een aantal resultaten uit psychologish onderzoek naar voren die eigenlijk al onder ieder mens vrij bekend zijn. Meerdere goedkope dingen zijn net zoveel waard als één duur ding.  Echter begint dit zich langzamerhand ook op het web uit te breiden. Maar om dit nu een revolutie te noemen vind ik wel heel erg overdreven.

Sinds web2.0 zijn downloads een stuk populairder geworden en moeten er dus andere manieren gevonden worden om geld te verdienen. Om dit te doen volgens Chris anderson zijn aanpak “the long tail” waarop je dus mensen op zo een positie neerzet dat zij het liever kopen omdat het net zoveel moeite en tijd kost of dat alles nu geheel gratis wordt aangeboden. Dit zijn in principe beide goed doordachte methoden die wellicht zouden kunnen werken. Echter vind ik, net als bij Andrew Keen dat twee voorbeelden meer als genoeg zijn.  Al die verschillende voorbeelden zijn zo vermoeiend dat ik mij afvraag welke doelgroep de heer Anderson in godsnaam voor ogen had.

Steven de Groot

Weblogs en het tweede leven!

Na velen namen en plannen gehoord te hebben, hadden we eindelijk een gast college.
Dit college werd gegeven door de heer Geert Lovink die ook deelneemt in de lectorraad.

Wat de heer Lovink ons probeerde duidelijk te maken was de essentie en de impact van webloggen en wat een weblog nu precies inhield. Echt vind ik persoonlijk dat de heer Lovink ons een beetje heeft onderschat en heeft eigenlijk een presentatie ver beneden ons niveau gehouden.
Wij als HBO studenten willen natuurlijk meer weten over de impact op onze cultuur die weblogs in het hedendaags leven hebben.

Echter ging de heer Lovink iets teveel door op wat weblogs nu precies waren. Wij als ervaren HBO IAM studenten hadden hier natuurlijk al verstand van en daarom verloor de college voor mij persoonlijk al snel zijn waarde.

Verder besprak de heer Lovink nog web2.0 en RSS feeds, die volgens Geert de grootste impact ooit hebben gehad op ons dagelijks internetleven.

De heer Lovink geloofd dat het internet een optie aanbied om een ander leven te leiden voor mensen. Een leven die zij spannender en interessanter vinden dan hen eigen dagelijks leven. En omdat hun voorkeur hier langzaam naar uit gaat zouden zij voor hen 2e leven beginnen te leven. Ondergang van het internet zou dus ook een einde maken aan hen gehele doel van bestaan.

Natuurlijk heel leuk dat er 150 bloggers wereldwijd zijn die graag allemaal hen mening uitten. Maar wat is hier nu zo belangrijk aan?

Steven de Groot

huiswerk

Julian: ik doe werkgroep….

Oscar: ik doe chris anderson…

En de rest?

Piraat of superster?

Papegaai op de nek, een lap stof om het oog en altijd op zoek naar een kist vol goud.
Dit is het beeld dat de doorsnee burger voor zich ziet als er gesproken wordt over ‘piraat’. Logisch, een piraat is immers iemand die iets uitzendt of andermans eigendommen en ideeën kopieert zonder daarvoor te betalen of toestemming te vragen. Verstoorders van de openbare orde, zou je zeggen..

In het begin van de negentiende eeuw is er een duidelijke vorm van piraterij zichtbaar. Toen Edison de fonograaf uitvond, waren er veel mensen tegen hem. De muziekanten zagen hem als een ordinaire dief, die alleen uit was op het stelen van hun werk. Dat bleef zo totdat er een systeem bedacht was waardoor ze royalty’s konden ontvangen. Edison op zijn beurt vond vervolgens het filmmaken uit en eiste een licentievergoeding van iedereen die zijn technologie wilde gebruiken. Vandaar dat een bende piraten met filmplannen, uit New York wegvluchtte om zich te vestigen in het toen nog wilde Westen. Hier waren ze instaat zonder vergunning hun zakken te vullen, in afwachting van het moment dat de patenten van Edison zouden verlopen. Deze piraten bleven en stichten Hollywood.
Als deze piraten op allerlei wetten waren gestuit, had Amerika nu lang niet zo veel invloed op de media industrie gehad. We zouden geen geluidsdragers en geen kabeltelevisie hebben de gehele filmindustrie zou lang niet zo groot zijn. Wat de een ziet als een piraat is in de ogen van een ander een voorvechter voor het recht op creatieve vrijheid. Piraterij heeft, vaak onbewust, enorm veel positieve veranderingen in de samenleving teweeggebracht.

Als wij de geschiedenis dus analytisch bekijken, constateren we dat piraten een grote invloed hebben gehad. Ze stonden aan de basis van nieuwe film en muziekgenres en creëerden nieuwe soorten media. Dat deden ze vaak door anoniem te werk te gaan, en altijd buiten de wet, zoals de hedendaagse illegale downloaders. Het ene medium wordt gecreëerd doormiddel van het andere medium. Doormiddel van kopiëren, overnemen en herontwikkelen ontstaan er media die in de behoefte van de mensen voorzien. Naar mijn inzien is de scheidingslijn tussen innovatie en piraterij een vage gradiënt die hier en daar verschuift. Want als we eerlijk zijn is de gehele mensheid niet meer dan een super kopieer machine. Ons systeem is gebaseerd op het analyseren en kopiëren van relevante informatie. En die piraten? Ja, die zijn daar Supersterren in.

Xavier Halfhide